تصمیم‌گیری مدیران

تصمیم‌گیری مدیران رو از زاویهٔ تجربهٔ واقعی سازمان نوشتم. اینجا یادداشت‌هاش رو به ترتیب خوندن کنار هم گذاشتم.

سبک‌ها و پارامترها

تصمیم‌ها معمولاً نه به‌خاطر ضعف ایده، که به‌خاطر ناتوانی در متقاعدسازی شکست می‌خورند. پنج سبک تصمیم‌گیری بر پایهٔ کتاب Five Paths to Persuasion.

تصمیم‌گیری در سطوح مختلف مدیریت به پارامترها و عوامل متعددی بستگی دارد که بر کیفیت و اثربخشی تصمیم‌ها اثر می‌گذارند؛ از مدیران ارشد تا میانی.

پشت هر تصمیم معماری پنهانی با سه طبقه کار می‌کند: ژن و ساختار ذهنی، دانش و تجربه، و محیط و شرایط. هر طبقه چگونه تصمیم‌گیری را می‌سازد.

تصمیم برگشت‌پذیر را سریع بگیر و تصمیم یک‌طرفه را عمیق بررسی کن: مدل دروازه‌های بزوس، شواهد پژوهشی، ابزار طبقه‌بندی تصمیم و نقطه‌کورهایش.

ممکن است «حس می‌کنم این کار درست است» حاصل بیست سال تجربه باشد یا عادتی از چند موفقیت. کی به شهود اعتماد کنیم؛ مدل RPD و تصمیم متخصص‌ها.

طرح پونزی مدوف دهه‌ها دوام آورد چون اعتماد جای تأیید مستقل نشسته بود. هفت نشانه‌ی هشدار و آزمونی برای عددهای خیلی خوبِ سازمان خودت.

در یک جلسهٔ بودجه همه حول عددی چرخیدند که هیچ‌کس بررسی‌اش نکرده بود. دو سرعت فکر کردن، چهار سوگیری رایج در سازمان‌ها و پنج عادت عملی.

بین استراتژی؛ تفاوت استراتژی واقعی با شعار استراتژیک چیست؟ هسته‌ی سه‌بخشی ریچارد رومل برای تشخیص تصمیم واقعی از آرزوی سازمانی.

تصمیم‌ها در سازمان‌ها یا بیش‌ازحد احساسی‌اند یا بیش‌ازحد تحلیلی. نقش رهبر در سه لایهٔ ذهن، تجربه و محیط برای ساختن تصمیم‌های مؤثر.

ضرب‌المثل «کلاغ جوان خوشمزه‌تره» در تصمیم‌سازی مدیریتی یعنی: وقتی شرایط مطلوب است، تصمیم درست را سریع بگیر و به تعویق نینداز.