فهرست تصمیم‌های نقدینگی‌خوار — یک صفحه: تصمیم‌های پیش‌رو با هزینهٔ نقدینگی هرکدام، و قاعدهٔ بررسی قبل از تصمیم بزرگ بعدی.
سندی که در پایان فصل می‌سازی — چیزی که بتوانی نشان بدهی.
یک تصمیم می‌تواند از نظر سودآوری کاملاً درست باشد و همزمان نقدینگی را چند ماه بخواباند. صورت سود و زیان این را نشان نمی‌دهد، چون هزینه‌اش تدریجی ثبت می‌شود در حالی که پولش یک‌جا خارج شده.
این فصل یک سؤال به تصمیم‌های بزرگ اضافه می‌کند که معمولاً پرسیده نمی‌شود: این تصمیم چند روز یا چند ماه نقدینگی می‌خورد، و از کجا برمی‌گردد؟
این نکته برای بسیاری از مدیران ضدشهودی است: رشد سریع فروش، اگر نسیه باشد، نقدینگی را بدتر می‌کند نه بهتر.
هر سفارش تازه یعنی خرید مواد امروز، تولید و تحویل در هفته‌های بعد، و وصول پول سی تا نود روز دیرتر. هرچه رشد سریع‌تر باشد، فاصلهٔ بین خرج امروز و دریافت آینده بزرگ‌تر می‌شود. شرکتی که رشد می‌کند و همزمان نقدینگی‌اش تنگ‌تر می‌شود، معمولاً همین الگو را دارد.
این دلیل دیگری است که فصل انتخاب راهبردی در دورهٔ معماری سازمان می‌گفت: رشد سریع بدون بررسی نقدینگی، تصمیم پرریسکی است.
بقیهٔ فصل شامل این بخش‌هاست:
