فایل تعارض منافع من — یک صفحه: معاملات مرتبط سازمانت، وضعیت افشای هرکدام، و پیش‌نویس فایل اعلام تعارض.
سندی که در پایان فصل می‌سازی — چیزی که بتوانی نشان بدهی.
در بسیاری از سازمان‌ها، افشای تعارض منافع به‌عنوان یک ادب حرفه‌ای یا یک ژست اخلاقی دیده می‌شود — چیزی که «خوب است» انجام شود. در حقوق ایران، برای معاملات با اشخاص مرتبط، افشا یک الزام قانونی است و عدم انجامش پیامد دارد، نه فقط قضاوت اخلاقی.
معاملات با اشخاص مرتبط باید قبل از انجام به هیئت‌مدیره گزارش شود. بعد از انجام معامله، افشا دیگر همان معنا را ندارد.
مدیر ذی‌نفع باید از رأی‌گیری کنار گذاشته شود. حضور در بحث ممکن است باشد؛ رأی دادن دربارهٔ معامله‌ای که خودش سود می‌برد، نه.
معاملات عمده باید افشا شوند، و افشا باید شامل موضوع معامله، قیمت، فرایند قیمت‌گذاری، و دلیل عدم انجام معامله با شخص ثالث باشد. این بخش آخر مهم است: هیئت‌مدیره باید بداند چرا این معامله با شخص مرتبط انجام شده و نه با یک تأمین‌کننده یا خریدار مستقل با شرایط رقابتی.
برخی شرکت‌ها «فایل اعلام تعارض منافع» تصویب کرده‌اند که مدیران موظف به تکمیل آن هستند. ساختارش ساده است: هر عضو هیئت‌مدیره و مدیر ارشد، فهرست شرکت‌ها، اشخاص یا منافعی را که می‌تواند با تصمیم‌های سازمان تداخل داشته باشد اعلام می‌کند — خویشاوندان در تأمین‌کنندگان یا مشتریان، سهم در شرکت‌های رقیب، یا هر رابطهٔ مالی دیگر.
این فایل باید قبل از وقوع تعارض پر شود و به‌روز نگه داشته شود، نه بعد از اینکه کسی متوجه شد.
برای هر معاملهٔ بزرگ اخیر، یک سؤال: آیا طرف معامله به هیئت‌مدیره، مدیرعامل یا مدیران ارشد از نظر خویشاوندی یا مالکیت مرتبط است؟ اگر بله، سه سؤال بعدی: قبل از انجام افشا شده؟ فرد ذی‌نفع از رأی کنار رفته؟ دلیل انتخاب این طرف به‌جای شخص ثالث مستقل مستند شده؟
عدم افشا فقط یک ریسک شهرت نیست. طبق منابع، می‌تواند به عزل و مسئولیت مدنی منجر شود. این یعنی مدیرعاملی که تعارض منافعش را پنهان می‌کند، ریسک شخصی و قانونی می‌پذیرد، نه فقط ریسک سازمانی
بقیهٔ فصل شامل این بخش‌هاست:
