ابزار تصمیم سرمایه‌گذاری من — یک صفحه: دورهٔ بازگشت یک پیشنهاد واقعی، و قاعدهٔ رد سریع برای پیشنهادهای بعدی.
سندی که در پایان فصل می‌سازی — چیزی که بتوانی نشان بدهی.
فصل «تصمیم‌هایی که نقدینگی می‌خورند» از تو خواست هزینهٔ نقدینگی یک تصمیم را برآورد کنی. این فصل می‌گوید دقیقاً چطور.
هدف این نیست که مدیر مالی بشوی. هدف این است که وقتی کسی پیشنهاد خرید یک دستگاه یا سرمایه‌گذاری می‌آورد، بتوانی در ده دقیقه بگویی ارزشش را دارد یا نه — بدون اینکه منتظر بمانی کسی دیگر برایت حساب کند.
ساده‌ترین و پرکاربردترین ابزار. یک سؤال را جواب می‌دهد: پولی که گذاشتم، در چند سال برمی‌گردد؟
فرمولش: دورهٔ بازگشت = سرمایهٔ اولیه ÷ جریان نقدی سالانهٔ ورودی
مثال: یک دستگاه بیست میلیون تومانی می‌خری که سالانه هفت میلیون تومان صرفه‌جویی یا سود اضافه می‌سازد.
دورهٔ بازگشت = ۲۰ ÷ ۷ ≈ ۲.۹ سال
اگر جریان نقدی هر سال یکسان نیست — که در عمل معمولاً همین‌طور است — سال‌به‌سال جمع بزن تا به سرمایهٔ اولیه برسی:
| سال | جریان نقدی | مانده |
|---|---|---|
| ۱ | ۵ | ۱۵- |
| ۲ | ۶ | ۹- |
| ۳ | ۸ | ۱- |
| ۴ | ۹ | +۸ |
بازگشت بین سال سوم و چهارم اتفاق می‌افتد — دقیق‌تر: سه سال به‌علاوهٔ (۱ ÷ ۹) ≈ ۳.۱ سال.
تشخیص عملی: هرچه دورهٔ بازگشت کوتاه‌تر، ریسک کمتر — چون پیش‌بینی دو سال آینده از پیش‌بینی هفت سال آینده مطمئن‌تر است.
بقیهٔ فصل شامل این بخش‌هاست:
